Martin Shulz je jučer zvanično podnio ostavku na mjesto prvog čovjeka njemačkog SPD-a. Šta sve krije biografija ovog nesvakidašnjeg političara?

“Bio sam budala i nisam bio posebno dobar đak”, okarakterisat će sebe jedan od najvećih evropskih političara i demokrata Martin Shulz neku deceniju kasnije pošto je izbačen iz Katoličke gimnazije, jer je prije toga dva puta ponavljao 11. razred, zbog čega mu nije dozvoljeno da polaže maturu.

I zaista nesuđeni šef nemačke diplomatije ima jednu od najromansiranijih biografija, kojoj je ispisao još jedno poglavlje: odustao je od pozicije ministra inozemnih poslova u novoj njemačkoj vladi, samo dva dana nakon što je sa šeficom CDU-a Angelom Merkel konačno postigao dogovor. Našao se na meti kritike partijskih drugova koji su protiv paktiranja s Merkelovom, i koji su podsjetili Shulza da je obećao da neće služiti u kabinetu njemačke kancelarke. I Shulzu je to bilo dovoljno.

Ko je zapravo Shulz? I koga je u Evropi najviše obradovala vijest da neće biti šef diplomatije?

Sin je policajca i domaćice. Poslije izbacivanja iz škole – odao se alkoholu do te mjere da je postao ovisnik. Brat mu je pomogao da se izliječi – i od 1980. nije popio ni kap. Posvetio se onda izdavanju knjiga – i sa sestrom otvorio knjižaru. Sa 29 godina ušao je u politiku, a sa 32 već je postao gradonačelnik Virselena, najmlađi u Severnoj Rajni – Vestfaliji. Od 1999. je u rukovodstvu SDP-a na saveznom nivou.

Poslanik Evropskog parlamenta je od 1994, da bi na njegovom čelu bio od 2012. do 2017. godine. Bez obzira na to što nije završio ni srednju školu ili na burnu prošlost, uživa ogromnu podršku svojih stranačkih kolega, koju najbolje ilustrira podatak da je prije pet godina dobio čak 98 posto glasova za opunomoćenika te partije za EU. Kad se prošle godine vratio u Njemačku, postao je lider SDP-a.

Iz doba predsjedavanja EP-om pamte se njegovi sukobi sa Silviom Berlusconijem, izviždan je u izraelskom Knesetu, ili kada je oštro kritizirao Rusiju pod vodstvom Vladimira Putina, ali poznat je i po zalaganju da međusobno priznanje Beograda i Prištine bude uvjet Srbiji za članstvo u EU.

Veliki je evrofil, ali ovaj impulsivni demokrata kritički govori i o EU, navodeći da je ona u jadnom stanju zbog ekstremista koji sve češće pobjeđuju na izborima širom Evrope. Zato predlaže da se do 2025. godine umjesto EU formiraju Sjedinjene Evropske Države, jer “samo ojačana Evropa može da se bori protiv narastajućeg nacionalističkog populizma”. Upravo je 2025. spomenuta kao moguća za ulazak Srbije u EU, ali ako bi se Shulz pitao – te godine ne bi bilo EU, bar ne kakva je danas.